czwartek, 9 czerwca 2022
SYROP Z MIĘTY.
sobota, 2 listopada 2019
SYROP Z PIGWY.
Syrop z pigwy jest szczególnie wskazany w okresach obniżonej odporności, zwłaszcza jesienią i zimą. Dzięki zawartości witaminy C i wielu cennych minerałów wspiera układ immunologiczny i łagodzi efekty infekcji. Zalety owocu pigwy są jednak znacznie szersze niż tylko wspomaganie walki z grypą.
Syrop z pigwy dodany do herbaty nie tylko poprawia jej smak, aromat i kolor, ale też wzbogaca ją o właściwości lecznicze. Sam owoc zawiera aż 7 razy więcej witaminy C niż cytryna.
Owoce pigwy łagodzą objawy niestrawności, pomagają pozbyć się uciążliwych dolegliwości związanych z refluksem, a także zgagą. Pigwa szczególnie polecana jest przy stanach zapalnych przewodu pokarmowego, nieżycie żołądka oraz jelit, a także przy uszkodzeniach śluzówki żołądka. Nie tylko owoce, ale także nasiona pigwy wspierają przemianę materii i pobudzają trawienie. Po pigwę powinny sięgać osoby, które chcą zrzucić kilka kilogramów. Pigwa wspomaga także pracę wątroby.
SKŁADNIKI:
1 kg owoców pigwy
1 kg cukru
2 opak. cukru waniliowego
WYKONANIE:
Pigwę obrać ze skórki, wyciąć gniazda nasienne i pokroić w bardzo małe, cienkie kawałki lub zetrzeć na tarce o dużych oczkach. Cukier wymieszać z cukrem waniliowym. W dużym słoiku układać warstwami pigwę na przemian zasypując ją cukrem i ugniatać ciasno, aż do samego wierzchu. Zakręcić szczelnie słoik, wstawić w ciemne, chłodne miejsce (np. do szafki) i pozostawić na przynajmniej 3 dni, aż owoce obficie puszczą sok. Po tym czasie odlać sok do małych słoików, a owoce osobno do innych słoików. Spasteryzować je po 10 minut od zawrzenia wody, odwrócić do góry dnem i pozostawić do całkowitego wystygnięcia, następnie wstawić do lodówki lub w bardzo chłodne miejsce. Codziennie dodawać owoce lub sok do ciepłej herbaty.
PORADA:
Jeżeli ma się małą ilość pigwy to nie trzeba pasteryzować, a jeśli więcej to trzeba, bo stojąc dłużej w lodówce może się zepsuć.
środa, 7 czerwca 2017
SYROP Z KWIATÓW CZARNEGO BZU.
Czarny bez zakwita zwykle na przełomie maja i czerwca (w zależności od części kraju) i wydziela intensywny zapach. Dla niektórych jest przepiękny, dla innych nieco duszący. Kwestia gustu. Rośnie w okolicach domostw, rumowisk, na skrajach lasów, przy drogach. Aby go zbierać w celach spożywczych i leczniczych należy wybierać oczywiście miejsca czyste ekologicznie, z daleka od tras ruchu. Unikać kwiatów pokrytych nazywani lub innymi robaczkami.
Kwiaty, które są najcenniejsze i najbardziej wartościowe leczniczo, należy zbierać w pełni kwitnienia, w suchy i słoneczny dzień, razem z całym kwiatostanem.
SKŁADNIKI:
300 g kwiatów czarnego bzu (baldachimów)
2 cytryny
700 g cukru
0,7 litra wody
WYKONANIE:
Kwiaty odciąć nożyczkami, odłożyć przynajmniej na godzinę w cieniu na papierze, żeby uciekły niepożądane robaki, mrówki i inne stworzenia. Następnie przełożyć do garnka, zalać kwiaty wrzątkiem, dodać pokrojone w kostkę cytryny. Gdy przestygnie, wstawić do lodówki na dobę. Następnego dnia przelać przez sito, dodać cukier, zagotować. Z gotującego się płynu zebrać wytworzoną pianę.
Syrop przelać do małych słoików albo buteleczek, pasteryzować 5 minut od zawrzenia wody, odwrócić do góry dnem. Pozostawić do wystygnięcia.
Syrop z kwiatów czarnego bzu podawać przy przeziębieniu lub grypie. Można go dodawać go do herbaty, albo do wody i podawać jako zdrową lemoniadę. Substancje zawarte w syropie działają moczopędnie i rozkurczowo, uszczelniają naczynia włosowate oraz zwiększając ich elastyczność.
niedziela, 12 marca 2017
SYROP IMBIROWY Z MIODEM I CYTRYNĄ.
Imbir ma silne właściwości przeciwzapalne, antyhistaminowe i znieczulające, zmniejsza ból mięśni i pleców , jest skuteczny w leczeniu grypy, migren i bólów miesiączkowych . Pomaga w bezsenności, problemach trawiennych, chorobie lokomocyjnej i odchudza.
Z przepisu wychodzi około 250 - 300 ml.
Składniki:
2 cytryny (najlepiej je obrać ze skórki)
1 korzeń świeżego imbiru
250 ml miodu naturalnego w postaci lejącej
2 goździki
woda
WYKONANIE:
Cytryny dokładnie umyć i sparzyć wrzątkiem. Imbir obrać ze skórki i bardzo drobno pokroić. Przełożyć do rondelka i zalać niewielką ilością wrzątku, na tyle aby imbir podczas gotowania pozostawał w całości przykryty. Dodać goździki.
Gotować na małym ogniu 5 - 10 minut, uważając, żeby woda nie wyparowała całkowicie, jeśli trzeba to dolać wrzątku. Odstawić z ognia, dolać świeżo wyciśnięty sok z cytryny, wymieszać.
Jak przestygnie to dodać miód i wymieszać.
Słoik musi być wcześniej dokładnie umyty, wyparzony i osuszony.
Wypijać łyżkę lub dwie mikstury z imbiru i podawać do picia, najlepiej na czczo.
WSKAZÓWKI:
Taką miksturę przed wykorzystaniem najlepiej trzymać w lodówce przez kilka tygodni, w przeciwnym razie po tygodniu niestety może skwaśnieć, czyli zepsuć się.
Imbir wykazuje działanie rozgrzewające, stymulujące i wzmacniające (zwłaszcza żołądek i nerki), regenerujące, poprawiające krążenie, odtruwające, przeciwwymiotne, napotne, wykrztuśne, antyseptyczne.
poniedziałek, 14 listopada 2016
SYROP IMBIROWY NA PRZEZIĘBIENIE.
Syrop imbirowy idealny jako ratunek w czasie przeziębienia lub kuracja wzmacniająca jesienią.
Przepis pochodzi z internetu.
SKŁADNIKI:
- 1 duży korzeń imbiru
- miód
- 1 cytryna lub limonka
- 3 goździki
- woda
- opcjonalnie 1 łyżeczka mielonej kurkumy
- szczypta pieprzu cayenne
WYKONANIE:
Imbir obrać i bardzo drobno pokroić. Przełożyć do rondelka i zalać niewielką ilością wrzątku, na tyle, aby imbir podczas gotowania pozostał w całości przykryty. Dodać goździki oraz opcjonalnie kurkumę i pieprz cayenne. Gotować na małym ogniu 5 - 10 min, uważając, żeby woda nie wyparowała całkowicie. Odstawić z ognia, dolać świeżo wyciśnięty sok z cytryny, wymieszać. Jak przestygnie do około 40'C, dodać miód według uznania (w zależności od gęstości syropu jaki chce się uzyskać).
Przechowywać w lodówce do kilku tygodni. Zapobiegawczo zażywać codziennie łyżkę stołową, leczniczo w czasie infekcji 2 - 3 łyżki dziennie.
piątek, 29 kwietnia 2016
SYROP Z SOSNY.
SYROP Z SOSNY znany jest jako lekarstwo na kaszel i przeziębienie. Skuteczność syropu sosnowego własnej roboty zależy od jakości pędów.Syrop z sosny warto mieć pod ręką, gdy nastanie czas przeziębień.
Pędy sosny najlepiej zbierać na przełomie kwietnia i maja. Muszą to być jasnozielone przyrosty z brązową, lepką łupinką. Przycinamy je sekatorem albo bardzo ostrym nożem. Najbardziej soczyste mają długość do 10 centymetrów. Dłuższe będą miały już mniej soku. Pędy najlepsze na syrop i miód będą lepkie, warto więc pamiętać o tym, żeby zbierać je w rękawicach. Żeby nie uszkodzić drzewa, nie zbierajmy wszystkich pędów z jednej sosny, a wybierajmy najbardziej soczyste z kilku drzew.
SKŁADNIKI:
3 l młodych czubków z sosny
1 kg cukru
WYKONANIE:
Sosnę układać w słoiku, na przemian zasypywać ją cukrem, ubijając ręką lub drewnianą łyżką. Zakręcić słoik i postawić w chłodnym miejscu na 6 tygodni, od czasu, do czasu mieszając.
Po tym czasie przelać syrop przez sitko do garnka, mocno podgrzać na kuchence, ale nie zagotować. Przelać do słoików, zakręcić wyparzonymi zakrętkami i pozostawić do ostygnięcia. Przechowywać w chłodnym miejscu, np. w spiżarce lub w piwnicy z przetworami.
czwartek, 21 kwietnia 2016
MIÓD Z MLECZY (MNISZKA).
Miód robi się w maju, ze świeżych majowych żółtych kwiatów mlecza. Miód ten ma szereg właściwości prozdrowotnych, pomaga w leczeniu infekcji dróg oddechowych i obok soku z owoców bzu czarnego jest obecnie naszą bronią w walce z wirusami.
1 kg kwiatów mlecza
2 cytryny
2 kg cukru
2 litry wody
Kwiaty mlecza rozłożyć na gazecie na ok. godzinę, aby pozbyć się ewentualnych robaczków. Następnie włożyć kwiaty do dużego garnka, zalać wrzącą wodą i gotować na wolnym ogniu przez pół godziny. Cytryny wyparzyć, pokroić w plasterki (nie obierać), dodać do zagotowanych kwiatów i odstawić do wystudzenia najlepiej na całą noc. Na drugi dzień odcedzić przez gazę mocno ściskając, aby mieć jak najwięcej wywaru, dodać cukier i gotować na wolnym ogniu bez przykrycia przez około 2 godziny. Konsystencja miodku powinna być podobna do lejącego miodu pszczelego. Gorący miód wlać do wyparzonych słoików, odwrócić dnem do góry i pozostawić do wystudzenia. Przechowywać w ciemnym i chłodnym miejscu.